De balans

Het is de laatste dag van januari! Even de balans opmaken.

Hoe heb ik januari gescoord? Ben ik goed onderweg? Het antwoord is ja en nee tegelijkertijd. Waar ik de maand heel ambitieus begon met een detox maand, heb ik die ambitie ergens op 2/3 laten varen. Het is zo makkelijk om in de ‘waan van de dag’ al je goede voornemens overboord te gooien. De eerste week van januari had ik nog vrij. Daarnaast was ik helemaal klaar met het december eten. Easy peasy om dan de alcohol en alle suikers te laten staan. Lastiger volhouden is het als je weer big time aan het werk bent. Voor mij althans. Met bijna dagelijks op en neer van Amsterdam naar Apeldoorn ging het ‘meal preppen’ me niet helemaal goed af. Oké. Het ontbijt was nog te doen. Elke avond stond ik in de keuken mijn yoghurt met banaan en havermout door elkaar te prakken. Niet zo moeilijk ook. Die nam ik ’s ochtends mee in de auto en lepelde ik op de parkeerplaats bij kantoor naar binnen. Tanden poetsen en de dag kon beginnen! Minder zin had ik om in de avond ook mijn lunch klaar te maken. Gelukkig kon ik elk dag in de kantoorkantine terecht voor een goede salade. Dat ging ook nog wel lekker dus.

Avondeten? Geen probleem. Elke dag iets van groenten met kip of vis. Check! Maar dan. Dan begon de avond. En ik kan je vertellen. Een avond duurt lang als je zin hebt in snacken. Ik bedoel. Na een dag werken heb je wel iets lekkers verdiend toch? En toen ik eenmaal gezwicht was voor de chocola. Ergens dus op 2/3 van de maand. Toen begon de ellende. Van één avond, ineens elke avond. Shit. Ik ben. Verslaafd.

Ehm. Hoeze ga ik van de balans opmaken ineens naar een confession toe? Die van die verslaving. Blijkbaar zit het me hoog. En daarnaast als ik eerlijk ben. Als ik dit mijn fitste jaar ooit wil laten zijn, dan moet ik bepaalde dingen verbannen. That’s what it is. Daarom. Doei chocola. Doei Tony. Doei doei doei. Doei. Oké. Nu echt. Maar echt.

“..doei Tony”

Qua sport was het een oké maand. Ik had er geen challenge op. Wilde kijken wat deze maand me zou brengen. Ik denk dat ik gemiddeld drie keer per week getraind heb. Wel redelijk mat. Gewoon een paar work outjes in de Fit For Free. Of bij de Arena Gym. Beetje boksen. Zonder zweten. Met één uitzondering. Die op 15 januari 2017.

hier en daar een workoutje

Het was tijd voor een 0-meting. Want als ik dit jaar wil werken aan mijn kracht, conditie en flexibiliteit. Dan moet ik weten wat mijn startpunt is. En van daaruit mijn plan bepalen. Het was al een tijd geleden dat ik een 10km wedstrijd had gelopen. Sterker nog. Ik kan me de laatste niet meer herinneren. Ook het trainen was ik verleerd. Ik had geen idee welke tijd ik zou gaan rennen. Hoopte op binnen het uur. Vond dat ik het binnen 55 minuten zou moeten lopen. Eigenlijk nog sneller. Mijn record op de 10km was tenslotte 46 minuten en 9 seconden. Maar dat was doen ik nog veel liep. Dus ik vond ook dat ik realistisch moest zijn. En toen liep ik 49.03. Geëindigd als 34e vrouw van de 428 vrouwen die mee deden met de Vondelpark Run. Ruim binnen de 55 minuten waar ik van mezelf blij mee mocht zijn. Ik was dan ook écht heel blij met mijn tijd. Het legt nog niet meteen de lat. Want als dit mijn fitste jaar ooit gaat worden, dan is 49.03 lopen erg leuk. Maar ik moet onder die 46.09 terecht komen! Werk aan de winkel.

Conclusie? Ik ben onderweg. Zowel qua eten als qua sporten. Maar ik ben er ook nog lang niet. Gelukkig maar. Zou ook niet leuk zijn toch?

Vanaf morgen aan de slag met mijn nieuwe challenges. Benieuwd wat komende maand me gaat brengen! Maar dat is morgen. Eerst nog één stukje Tony. Om het af te leren. Écht.

Marie

Is niet erg

En dan opeens is het 24 januari. We zijn alweer bijna aan het einde van deze maand. De eerste maand van mijn reis op weg naar MFJO. Mijn fitste jaar ooit. Elke maand doe ik een challenge / experiment. Waarbij januari in het teken staat van de detox. Een maand lang geen suiker, alcohol, meelproducten en koffie.

Laat ik mijn kaarten maar meteen op tafel leggen. Ik heb gefaald. Marie toch. Tuh tuh tuh. Nog geen 24 dagen onderweg en je moet al met de billen bloot. Ik kan bijna geen vinkje meer zetten.

  • Suiker? Ik ben gezwicht voor chocola. Lekker wel.
  • Meelproducten? Één keer (1x maar!). Op de kaart stond ravioli van kreeft. Dat kon ik niet laten staan toch. Toch?
  • Koffie? Ik heb decafé ontdekt. De smaak valt tegen, maar het opgeklopte schuim van een cappuccino doet me goed. 5x deze maand so far. Een ‘gewoonte’ die ik  ook meteen weer laat varen. Dan liever een extra stukje pure chocola.
Marie eet chocola, brood & drinkt koffie..

Gelukkig nog wel een hulde momentje. De alcohol heb ik links laten liggen. Geen druppel gedronken. Yes!

Volgens de experts van Personal Body Plan is er sowieso nog geen man overboord. Zij wijten het aan het feit dat ik misschien een methode heb geformuleerd die niet 100% bij me past. Dat ik waarschijnlijk denk in het ‘alles of niets’ principe. En dat ik met het eten van een stuk chocola denk dat ik daarmee alles verpest heb. Maar dat is dus niet zo! Zij vinden een terugval niet zo erg. Pfieww.

En ik dan? Vind ik het erg?

Gek genoeg helemaal niet. Ik voel me goed. Draai wel lekker. Ik word wakker met energie. Zin om dingen te doen. Misschien is het iets psychisch. Dat ik mezelf aanpraat dat ik beter voor mezelf zorg sinds ik mijn doel heb gesteld. Dat het ook wel fijn is dat ik dit doel nog niet zo strak geformuleerd heb dat ik geen kant meer op kan. Ik bedoel. Volgende maand alweer een nieuw experiment. Een uitdaging die in lijn ligt met mijn overall doel. Fit worden. Heel fit worden. Maar welke uitdaging het ook gaat worden. Dat bepaal ik pas aan het einde van deze maand. Als ik dit experiment evalueer. Afhankelijk van mijn ervaringen bepaal ik mijn nieuwe uitdaging. Het ‘inspect & adapt’ principe. Gebruik ik ook in mijn werk. Iets met agile. Wendbaar. Flexibel enzo. Vertel ik later meer over. Het geeft mij in elk geval ruimte in mijn hoofd.

Dan voor nu. Op de een of andere manier heb ik het idee. Ondanks dat ik nu ‘gefaald’ heb. Wat niet zo is. Het komt wel goed.

Het komt wel goed

Marie

Ps. See you volgende week! Dan maak ik mijn nieuwe challenge voor februari bekend. Zoo spannend.

Onderweg

De kop is er af! Of nou ja. In hoeverre kan je daarvan spreken als je welgeteld één dag onderweg bent. Maar je moet ergens beginnen toch? Daarom. Als je niet instapt, weet je in elk geval zeker dat je er niet komt. Dus dag 1 van hashtag MFJO (mijn fitste jaar ooit..) kan worden afgevinkt. Check.

Dag 1 van wat? Mijn eerste experiment! Gisteren schreef ik er al over. Elke maand een ander experiment. Om mezelf een beetje uit te dagen. Obstakels bedenken. Pieken creëren. Misschien ook wel dalen. Alles voor die sparkle. Een sprankelend jaar. In elk geval voor het gedeelte waar ik zelf invloed op heb. Het experiment voor deze maand was makkelijk gekozen. Het is namelijk jawel. Januari detox maand! Ik ben vast niet de enige in NL, denk je wel.

Maar! Een maand lang geen koffie, suiker, alcohol en meelproducten. Vooral wel heel veel groenten, fruit en (scharrel)kip. Waarom? Is dat geen onzin? Ja natuurlijk is dat onzin. En totaal niet realistisch voor een leven lang. Maar het helpt om mezelf op scherp te zetten. Half bestaat niet voor mij. Ik schiet door in alles of helemaal niets. De balans is ver te zoeken. Soms. Heel soms kijk ik met jaloezie naar de mensen om mij heen die dat wel kunnen. Elke dag een blokje chocola bij de thee. Of gewoon een handje chips. Twee keer per week sporten. Een paar keer per week een wijntje. Nou. Dat lukt mij dus niet. Het is meteen die hele reep. En het liefst morgen weer. Daarentegen. Als ik ergens mijn zinnen op heb gezet. Echt écht. Dan lukt het me. Zoals nu. Tony verbannen! In elk geval. Voor deze maand. You go.

Vandaag dan ook goed doorgekomen. Niet verbazingwekkend met nog een laatste vrije dag. Dan is alles makkelijker. Geen stress om op tijd op werk te zijn. Of dingen die je ‘moet’ doen. Rustig wakker geworden. Het draait immers ook om ‘mind’ dit jaar. Groente shakie gemaakt. Met spinazie. En avocado. En nog meer groen. Toen door naar de sportschool. Mooi weer dus ook nog maar even naar het strand. Aloha! En vanavond weer een groene salade gemaakt. Met dus die scharrelkip. Heerlijk. Top dag.

Ik ben dan ook helemaal klaar voor morgen & ben benieuwd wat de rest van de maand mij gaat brengen.

One step at a time, en de eerste is gezet!

Marie

Dromenvanger

#MFJO2017

Welkom nieuw jaar! 2016 was een suf jaar. Met niet al te veel hoogtepunten. Ook niet slecht. Gewoon een kabbelend zeventje. Ik kocht mijn eerste auto. Yes! Ik ging op vakantie naar Texel. Yes! Ik fietste best vaak 11km naar mijn werk en weer terug. Yes! Ik werd 30 en deed een duik in de zee. Yes! Mijn relatie ging uit. No! Ok. Die relatie duurde in totaal niet heel lang. Maar de luduvuduh was groots. Nou. En dat was het dan. Mijn dromenpot bleef leeg dit jaar. Dat terwijl er in ‘normale’ jaren best vaak een geluksmomentje bij kwam. Van die oranje briefjes die ik er in stop als ik er weer een te pakken heb. Dan kom ik thuis. Pak mijn dromenpot van boven mijn bed. Pak er een leeg oranje briefje uit en schrijf in gouden letters mijn geluksmoment van die dag. In die pot liggen ook mijn wensen vastgelegd. En mijn dromen. Vandaar mijn dromenpot. Mijn dromenvanger. Maar dit jaar. Dit jaar bleef hij leeg. Niet omdat ik nul geluksmomentjes had. Maar om wat ik al zei. Het was een prima, kabbelend jaar. Zonder al te veel gekkigheden.

En laat ik daar nou net niet van houden. Ik wil terugkijken op een jaar met pieken en dalen. Natuurlijk, liefst heel veel meer pieken dan dalen. Maar be careful what you wish for. Even los van het lot enzo. Dingen waar je geen invloed op hebt. Op een aantal dingen kan je zelf gewoon invloed uitoefenen. En dat is wat ik ga doen. Niet denken. Maar doen. Werken aan Mijn Fitste Jaar Ooit. MFJO2017. Hashtag.

Hoe, wat, waa-aa-rom? Gewoon. Omdat ik van een uitdaging hou. Ik wil weer geprikkeld worden. Dat zoek ik altijd in alles wat ik doe. Alleen in 2016 deed ik dat een beetje halfslachtig. Ik lulde vooral over fit worden. Maar wat ik eigenlijk deed is naar iedereen om mij heen kijken die hashtag steeds fitter werd. What the f* happened? Waar ik eerst nog als een van de weinigen een marathon wegtikte, loopt nu bijna iedereen een marathon. Ietwat overdreven misschien. Maar voor even. Een heel jaar lang. Had ik het idee dat iedereen om mij heen ineens een #fitgirl was geworden. En ik? Ik werd er op het totaal iets minder blij van. Sloeg de andere kant op. Alle fitgirls werden fitter. Terwijl ik mij zat te verbijten op de bank. Met een reep chocola. Tony. Dat dan weer wel. En mijn conditie ging met me mee. Had ik eerst nog de conditie van een paard. Uiteindelijk die van een slak. Overigens nog wel die van een relatief snelle slak. Maar je snapt mijn punt. In mijn eigen gecreëerde belevingswereld ging het he-le-maal de verkeerde kant op. En dan komt die vicieuze circel de hoek om lopen. Rennen eigenlijk. Die maakt dat je dan maar wat minder gaat sporten. Wat meer gaat eten. Nog iets meer gaat drinken ook. En in de tussentijd hou je jezelf en de anderen om je heen voor de gek dat je nog steeds heel sportief en gezond bezig bent. Oké. Wie hou je nou voor de gek.

Dus. Tijd voor actie! Blij zijn met mij. Dat is waar het om draait. Mijn Fitste Jaar Ooit gaat dan ook niet alleen om fysiek fit zijn. Het gaat om zo veel meer. Het gaat om mentaal fit zijn. Sterk. Helder. Oplettend. Bewust. Niet mee gaan in de waan van de dag. Maar bewust kiezen. Bewust genieten. Bewust ja zeggen. Bewust nee zeggen. Het gaat om fysiek fit zijn. Kracht. Conditie. Flexibiliteit.

Waar sta ik op 31 december 2017? Geen idee. Dat maakt het zo leuk. Ik gooi er een beetje gedachtegoed van mijn werk in. Waar ik zelf heel erg in geloof. Je weet niet waar je staat over een jaar. Jij niet. Niemand niet. Je kan iets neerzetten als een doel. Tot in detail uitgewerkt. Maar je weet niet of de wereld er tegen die tijd nog hetzelfde uitziet als nu. Waarschijnlijk niet. Het heeft dus geen zin om nu uren te besteden aan hoe ik er bij loop tegen die tijd. Echt zero nut. Het enige wat je moet doen is bepalen waar je aan wilt werken. Op hoofdlijnen. Wat zijn de thema’s? Benoem ze. En dan. Dan gaat de reis beginnen. One step at a time.

Had ik trouwens al gezegd dat ik hou van een uitdaging? Want ik wil er dus een sprankelend jaar van maken. Zo een waarbij mijn dromenpot te klein is. Ik er nog een bij moet kopen. Voor al mijn geluksmomentjes en nieuwe dromen. Dus alleen dit op papier zetten brengt me nog nergens. Ik ga een reis creëren. Eentje met obstakels. Zodat als ik het obstakel overwonnen heb, ik weer een piek te pakken heb. Met ook de kans dat ik een obstakel niet overwin. Part of the deal. Ik ga daarom elke maand een experiment doen. Wat voor experiment? Nog geen idee. Die bedenk ik ter plekke. Elke eerste van de maand. Afhankelijk van de progressie die ik maak en de vragen die ik voor mezelf wil beantwoorden. Daarop bouw ik mijn experiment. Dat was trouwens nog een stukje gedachtegoed van werk. Doe experimenten. Zodat je op basis daarvan weer je richting kan bepalen.

Oké. Het staat op papier. Tijd voor actie. Van naar je buren kijken en wijzen is nog nooit iemand beter geworden. Let the journey begin! And make it a good one.

Marie

PS. Is dit een blog? Wordt dit een blog? Geen idee! We gaan het zien. Het is in elk geval onderdeel van mijn reis. Het startpunt. Ben wel benieuwd naar je ideeën, vragen, opmerkingen. Dus schroom niet.